Rozdział 6

Kiedy wracam do domu nie mam już siły biec. Jednak wypadłam z formy.

Ale na razie mam inną sprawę na głowie. Teraz, kiedy dowiedziałam się prawdy czuję wielką pustkę. Rodzice wracają jutro, więc jeszcze muszę żyć w niepewności. To jest takie okropne.

Do południa siedzę w domu nudząc się, czyli oglądam TV, czytam gazety itp.

Leniuchuję do godziny 16. Ponieważ dostaję sms od Harrego.

Jeśli chcesz to zapraszam do mnie. Może przypomnisz sobie Gemme.

Jejku…Jemu serio zależy na tym żebym sobie wszystko przypomniała. To takie…fajne?

Tak, chyba można to tak określić.

Szybko odpisuję:

Ok. Wpadnę. Tylko nie znam twojego adresu.

Nie wiem, jakim cudem, ale zyskuję odpowiedź w prędkości światła.

Przyjadę za pół godziny po ciebie bądź gotowa.

Ok.. No to mam tylko pół godziny, żeby zrobić z siebie człowieka.

Pędzę szybko do łazienki. Maluję się, ubieram, czeszę i kiedy patrzę na zegarek jest już 16.30.Czyli Harry będzie tu lada moment.

Ubieram szybko buty i jak na zawołanie słyszę dzwonek do drzwi.

-Wychodzę- Krzyczę do Elizabeth i pędzę otworzyć.

Lecz kiedy przekręcam zamek, kolejne wspomnienie uderza mi do głowy.

When he opens his arms and holds you close tonight
It just won't feel right
Cause I can love you more than this, yeah
When he lays you down I might just die inside
It just don’t feel right
Cause I can love you more than this
I can love you more than this...

- Hej Mia- Mówi i mnie przytula.- Możemy wyjść się przejść? Muszę z tobą pogadać.

-Jasne. Chodźmy.

-Yyy Mia? Pytałem czy możemy iść?- To już nie wspomnienie. Otrząśnij się. Krzyczy moja podświadomość.

-Jasne. Chodźmy.-Odpowiadam a on patrzy na mnie jakby ze zdziwieniem.

Ale już nie będę wścibska i się nie będę wypytywać.

-Proszę bardzo księżniczko- Mówi i otwiera mi drzwi na tylnych siedzeniach.

 Kiedy siadam na miejsce, widzę śliczną bardzo podobną do Harrego dziewczynę, którą mam wrażenie, że znam.

-Mia jak dobrze cię widzieć.- Mówi i mnie przytula. O kurczę i co teraz?

-Miło ciebie poznać Gemma.- Mówię z uśmiechem.

-Ciebie też. Wreszcie ten mój braciszek przestał się ociągać i znalazł sobie dobra dziewczynę- Odpowiada i się zaczynamy śmiać.

No to chyba przypomniało mi się pierwsze spotkanie z Gemmą. Chyba….

-Ej Mia? Nic nie powiesz?- Pyta Gemma. Kurcze, a co mam powiedzieć? Chyba znowu ktoś do mnie mówił a ja przez te wspomnienie nic nie słyszałam.

-Yyym…No to opowiedz co u ciebie słychać.- Mówię szybko.

No i tak jakoś przetrwałam jazdę samochodem.

Harry nie się nie odzywał. Mogłam tylko go przyłapać jak się na mnie gapił na czerwonym świetle.

Gemmie buzia się nie zamykała.

Cały czas opowiadała, co nowego u niej w mieście. O tym, że zerwała z chłopakiem, którego kochała a on ją zdradził….

 Ma dziewczyna gadane.

Kiedy zaparkowaliśmy pod domem Harrego wytrzeszczyłam oczy.

Myślałam, że on też żyje w ,,luksusach” luksusach tu takie zaskoczenie.

Był to mały blok położony na cichej ulicy.

Mieszkanko było nie za duże i nie za małe. Takie w sam raz.

Dwa pokoje, salon, kuchnia, łazienka, toaleta i ciasny przedpokój.

Zupełnie inaczej niż u mnie.

-Rozgośćcie się. Ja pójdę zrobić coś do picia.- Mówi Harry i znika.

- To ja pójdę się rozpakować. Zaraz wracam.- Mówi Gemma i też wychodzi.

Ok. To, co teraz mam robić?

Rozglądam się po pokoju i moją uwagę przykuwa ściana, na której znajduje się mnóstwo zdjęć.

Z ciekawości podchodzę bliżej i zaczynam oglądać zdjęcia.

Written in these walls are the stories, that I can’t explain
I leave my heart open, but it stays right here empty for days
She told me in the morning, she don't feel the same about us in her bones
It seems to me that when I die, these words will be written on my stone
And I’ll be gone, gone tonight
The ground beneath my feet is open wide
The way that I've been holdin’ on too tight
With nothing in between
The story of my life, I take her home
I drive all night to keep her warm and time
Is frozen (the story of, the story of)
The story of my life I give her hope
I spend her love until she’s broke inside
The story of my life (the story of, the story of.

Jest piętnaście ramek ze zdjęciami. Na pierwszym zdjęciu znajduje się urocze rodzeństwo. Mowa oczywiście o Harrym i Gemmie. Mają na oko siedem lat. Wyglądają słodko.

Na jeszcze innym widać rodzinę w komplecie.

Na następnych Harry z kolegami itp.

Lecz kiedy widzę ostatnie zdjęcie serce o mało, co mi nie staje.

To ja i on!

Całuję go w policzek przytulając a on się szeroko uśmiecha.

Jakie to piękne.

Written on these walls are the colours, that I can’t change
Leave my heart open, but it stays right here in its cage
I know that in the morning now, see us in the light upon your hear
Although I am broken my heart is untamed still
And I'll be gone, gone tonight
The fire beneath my feet is burning bright
The way that I've been holdin' on so tight
With nothing in between
The story of my life, I take her home
I drive all night to keep her warm and time…
Is frozen (the story of, the story of)
The story of my life, I give her hope
I spend her love until she’s broke inside
The story of my life (the story of, the story of).

-Harry no. Przestań mnie łaskotać. Wiesz, że tego nie lubię.-Mówię ostatkiem sił.

-No dobra księżniczko. Daj buzi.- Mówi i nadstawia policzek.

Ja go przytulam i całuję jak chciał, ale odskakuję od niego, kiedy widzę flesz z aparatu.

-No i już mamy swoje pierwsze zdjęcie jako para. Zawsze je będę miał przy sobie.- Mówi i mnie tym razem całuję w usta.

Pamiętam, kiedy zostało zrobione to zdjęcie!

O boże…

Jaki on był kochany i ciepły.

-Mia? Co robisz?- To Harry.

-----------------------------------------------------------------------------------------------

Hej kochane.

Przepraszam za błędy i wiedzcie, że was bardzo kocham <3

Dziś w tekście  jedna z dwóch  ulubionych piosenka 1D.

A wasze jakie są ulubione 1D?

Całuski :****